رواية العوض للكاتبة ميمي عوالي
مابحبهاش
عبد الرحمن باستغراب ومابتحبيهاش ليه
فاطمة بغلاسة مابحبهاش وخلاص هو اسمى واللا اسمك
عبد الرحمن بنفس الغلاسة وهو انتى اللى هتقوليها واللا انا
فاطمة بزهق ده انت بارد
عبد الرحمن بټهديد هااااا وترجعى تقوليلى دراعى ياعبده
فاطمة بندية ياعم روح انت ومناخيرك اللى صفت دمك النهاردة
فاطمة بضحك حاجة زى كده ومالك كاتم صوت الراديو كده ايه مش عاوز حد يسمع غيرك
عبد الرحمن كنت بسمع اسامة منير
فاطمة بصتله بذهول شوية وبعدين قالت له ده انا كنت فاكرة ان مافيش رجالة بتسمعه وان احنا الستات بس اللى بنسمعه
عبد الرحمن بضخك ليه يعنى
فاطمة يعنى اكمن تقريبا كل المشاكل اللى بيعرضها بتبقى كلها عاطفية
عبد الرحمن الصراحة هى جت معايا بالصدفة بفتح سمعت واحدة بتحكى حكايتها فشدتنى
فاطمة وايه بقى اللى شدك فى حكايتها
عبد
الرحمن تانية انا ماسمعتهاش من الاول بس كانت بتقول كنت فاكرة ان جوزى لما سابنى ان الدنيا كده خلاص خلصت وانتهت بالنسبة لى وما كنتش اعرف ان ربنا عوضه حلو اوى بالشكل ده
فاطمة بصتله لقته بيبصلها فى عينبها بتركيز كأنه عاوز يسألها على حاجة وخاېف او مش قادر بس هى كمان لقت نفسها ماعندهاش القدرة على الكلام فسكتت
لكن بعد شوية ابتدوا يشربوا الشاى فعبد الرحمن بصلها تانى وقاللها كان احساسك زيها كده وقت ما انفصلتى عن محمد
فاطمة وهى باصة للسما مش فاكرة
عبد الرحمن بشبه هجوم استغربته منه يعنى ايه مش فاكرة
فاطمة بصتله وقالتله يعنى بجد مش فاكرة احساسى كان ايه وقتها بس اللى فاكراه انى كنت بحمد ربنا ان الموضوع خلص وانى قدرت ارجع ابقى وسطكم من تانى
عبد الرحمن افهم من كده ان محمد مابقالوش مكان فى حياتك
فاطمة بصتله وهى متضايقة من سؤاله رغم انها مابقيتش عارفة من جواها سبب ضيقها ده
وقبل ما تتكلم سمعوا صوت أذان الفجر ففاطمة قامت واخدت الصينية وقالت لا مابقالوش وجود و دخلت وهى بتقول هروح اتوضى
راحت المطبخ غسلت الكوبايات بس كانت حاسة انها بتغسلهم بعصبية مش فاهمة سببها بس برضة بقت متضايقة انها ماوضحتش لعبد الرحمن اجابتها
راحت اتوضت وحطت طرحتها على راسها وفرشت سجاجيد الصلاة ووقفت استنت عبد الرحمن عشان يصلوا سوا
عبد الرحمن جه و وقف على سجاده الصلاة واقام الصلاة وصلوا من غير مايوجهلها اى كلمة ففاطمة فهمت انه اتضايق من ردها
بعد ما خلصت الصلاة عبد الرحمن كان قرب يخلص تسبيح وقبل مايقوم من مكانه لقى فاطمة بتقول رغم ان جوازنا مش جواز بالمعنى المعروف لكن يوم ما بقيت على اسمك قررت انى امسح السنين اللى قضيتها مع محمد من حياتى
مش هنكر ان بتيجى اوقات بييجى على بالى بس الاوقات دى عمرها ماكانت حنين ليه او لعشرته لا الاوقات دى كنت دايما بحمد ربنا فيها انه انتهى من حياتى ياترى كده رديت على سؤالك
عبد الرحمن بصلها بابتسامة وفرد جسمه على الارض زى ماعمل وقت صلاة العصر نام على ضهره وشبك ايديه الاتنين تحت راسه واتنهد وقال بابتسامة واسعة وهو باصص لفاطمة تصدقى احساس حلو اوى
فاطمة باستغراب وهى بتفرد جسمها جنبه انهى احساس اللى تقصده
عبد الرحمن ان حد يحسسك انه يخصك لوحدك وانه مرحب بده بكل ارادته زيك كده
اخدتى قرار من نفسك انك تخصينى والتزمتى بتبعيات قرارك ده حتى من غير ماتقولى ولا تحكى
فاطمة مابقيتش عارفة ترد تقول ايه لكن لقته بيكمل وبيقول على فكرة انا كمان عملت زيك بالظبط اكننا كنا متفقين مع بعض خدت قرار انى على اسمك والتزمت بتبعياته
فاطمة بمرح يعنى بقى اسمك عبد الرحمن فاطمة
عبد الرحمن ضحك اوى وقاللها من بين ضحكه ده انتى فصيلة فصلنة
فاطمة وهى بتتتاوب النهار قرب يطلع ياعم وانت قلبت معاك فضفضة آدى اخرة اللى يسمع اسامة منير
عبد الرحمن لف وبقى على جنبه قصادها وقاللها طب تصدقى عقاپا ليكى انك هتفضلى نايمة الليلة دى على الارض
فاطمة وهى بتحاول تقوم يا عم انا جسمى بيوجعنى من الارض مش كفاية العصر
عبد الرحمن مسكها جامد وماخلهاش تعرف تقوم وهو بيضحك وقاللها وهو بيضحك عشان تبقى تبطلى رخامة وماتبقيش تفصلينى تانى مرة وانا بتكلم
فاطمة وهى لسه بتحاول تفلفص منه ياعم اوعى عاوزة اقوم
حبيتها ياعبد الرحمن
مش عارف
مش يمكن تكون بتحاول تعوض نفسك عن الحرمان اللى انت فيه من سنين
لا انا عمرى ما اعمل كده فى فاطمة مش فاطمة لا مش فاطمة بس عاوزها جنبى محتاجها
وشروق نسيتها
مابقيتش فى حياتى
يعنى نسيت حبها واللا بتعاقبها على اللى عملته
انا شطبتها من حياتى اصلا ثم ايه اللى جاب سيرة شروق دلوقتى احنا بنتكلم عن فاطمة
ما انت ماتعرفش ان كنت بتحبها واللا لا لو بتحبها هى تستاهل حبك ده ولو مابتحبهاش فهى ماتستاهلش ابدا انك تتلاعب بمشاعرها ياعبد الرحمن
بس انا مابلعبش بمشاعرها انا فعلا عاوزها
قبل اذان الضهر بشوية فاطمة كانت بتتقلب وهى حاسة انها متكتفة وجسمها ۏاجعها فى نفس الوقت فتحت عينيها لقت
نفسها لسه فى عبد الرحمن اللى جامد اكنها
عبد الرحمن وهم مغمض عينه وهمهم بصوته ففاطمة قالتله سيبنى اقوم ياعبده احسن ضهرى واجعنى اوى ومش قادرة اتحرك
عبد الرحمن فكرها بتضحك عليه عشان تقوم ويسيبها فقال وهو لسه مغمض عينه تؤ مش هسيبك
كان الۏجع فعلا زاد على فاطمة وخلاها مش قادرة تكتمه زيادة فقلت بنشيج مكتوم سيبنى ياعبده ارجوك مش قادرة
عبد الرحمن فتح عينه بخضة وبصلها لقى عيونها مليانة دموع فقاللها بلهفة مالك ياحبيبتى فى ايه
فاطمة بعياط ضهرى يا عبده ضهرى واجعنى اوى مش قادرة اتحرك
فاطمة بعياط ضهرى ياعبده مش قادرة
عبد الرحمن يابنتى ده انا جوزك
طول الوقت كان بيعتذرلها بعد حوالى عشر دقايق فاطمة عياطها ابتدى يهدى شوية فعبد الرحمن قاللها وهو لسه بيدلك لها ضهرها ايه ياحبيبتى الۏجع ما راقش شوية
فاطمة وهى بتشهق شهقات صغيرة من اثر عياطها الحمدلله الۏجع ابتدى يروح تسلم ايدك تعبتك معايا
عبد الرحمن قعد على الارض قدامها
فاطمة هو ضهرى بيقفش عليا كتير بس عمرها ماوصلت ابدا للدرجة دى
عبد الرحمن باعتذار حقك عليا
فاطمة حصل خير الحمدلله انها جت على اد كده
عبد الرحمن بصلها اوى وقاللها وهو بيغوص فى عينيها خلعتى قلبى عليكى
لا اله الا الله محمد رسول الله
12
الفصل الثانى عشر
فاطمة تاهت و دابت فى عبد الرحمن و گأنها فى دنيا غير الدنيا ما فاقتش غير لما عبد الرحمن بعد وشه عنها وقاللها من تانى بحبك يا فاطمة بحبك
فاطمة ابتدت تستوعب اللى حصل واتفاجئت انها مش زعلانة ابدا لكن يمكن مكسوفة او خاېفة او مش عارفة المفروض تقول ايه او تعمل ايه
عبد الرحمن مابقاش فاهم سكوتها لكن هو كمان كان حاسس بلخبطة جواه ولاحظ انها مش عاوزة ترفع عينها ليه
ومابقاش عارف ان كان ده زعل واللا خجل فقاللها بهمس بصيللى يافاطمة
فاطمة بصتله بتردد من تحت رموشها فعرف انها مكسوفة فقاللها بهمس وهو بيتنقل بعنيه بين عيونها زعلانة منى
فاطمة نكست راسها وعينيها
فاطمة برضة فضلت ساكتة ومنكسة راسها وعينيها فعبد الرحمن مد ايده رفع وشها ليه تانى ورجع قاللها بصيلى يافاطمة ولما رجعت بصتله وهو باصصلها لقاها غمضت عينها باستكانه وقاللها قومى ياحبيبتى غيرى هدومك احسن تاخدى برد
فاطمة هزت راسها بالموافقة وقالت له ببحة لذيذة وهى بتدور على صوتها مش لاقياه طب اخرج وانا هغير
عبد الرحمن ابتسم بخبث ووقف وقال على ماتغيرى انا كمان هغيرهدومى اللى ڠرقت دى ماشى
فاطمة هزت راسها وعبد الرحمن قام خرج من الحمام وقفل الباب وراه وراح ناحية الدولاب بتاعه وقاللها بخبث مش واضح على صوته ايه يا فاطمة اوعى يكون ضهرك وجعك تانى
فاطمة وهى بتحاول تسيطر على صوتها لا ابدا انا كويسة
عبد الرحمن طب ماتيللا انتى هتقعدى عندك بقية اليوم واللا ايه ماتخرجى من عندك بقى
فاطمة بصوت واضح عليه الارتباك طب بقوللك ياعبده ممكن تخرج برة وتقفل الباب وراك
عبد الرحمن وهو كاتم ضحكه وبتطردينى برة الاوضة ليه بقى ان شاء الله
فاطمة بلجلجة وهى بتحاول تسيطر صوتها اصل انا ماعنديش هدوم هنا اخرج بيها من هنا غير اللى اتبلت
فاطمة فتحت الباب مسافة صغيرة ومدت ايدها اخدت منه البرنص وقفلت الباب وبعدين قالت باعتراض انت جايبلى البرنص بتاعك يا عبد الرحمن
فاطمة راحت ناحيته وقالت بقلق وجعك ازاى انت مش كنت كويس من شوية ايه اللى حصل
عبد الرحمن وهو لسه على وضعه مش عارف الظاهر اتحركت حركة غلط
يعنى انا اعالجك وانتى تجيبيلى دكتور من برة لا ياستى زى ما انا عالجتك انتى كمان لازم تعالجينى بس تصدقى البرنص فعلا هياكل منك حتة بس انا بقى هاكل الباقى
عند فتحية البنات كانوا كل شوية يسألوا على فاطمة وعبد الرحمن وفتحية تقوللهم سيبوهم نايمين ماتقلقوهمش وهى عمالة تدعيلهم ان ربنا يولف قلوبهم على قلوب بعض
وكل شوية قمر تقول انها هتروح تصحيهم وفتحية ماترضاش لدرجة انها قفلت الباب بالمفتاح خوف من ان قمر تسهيها وتروح تخبط عليهم
و دخلت المطبخ عملت اكل وغدت الولاد وبقت مستنية على ڼار عشان تتطمن عليهم
الساعة خمسة بعد الضهر فاطمة كانت نايمة فى عبد الرحمن وعلى وشها ابتسامة منورة وشها وكانت فاكرة ان عبد الرحمن نايم لحد ماعينها جت على المنبه اللى على الكومودينو فشهقت اول ماعرفت ان اليوم خلص وحاولت تتعدل بسرعة لكن عبد الرحمن كان صاحى ومستمتع واول ماسمع شهقتها وحس بيها وهى بتحاول تقوم مسكها بسرعة رجعها تانى وقاللها رايحة فين
فاطمة بكسوف النهار كله خلص ياعبده واحنا ماخرجناش من هنا زمان ماما والبنات قلقانين علينا عاوزة اروح ابص عليهم
فاطمة ضړبته فى كتفه وقالت وبعدهالك بقى سيبنى اروح اتطمن عليهم ماما هتقول ايه علينا
عبد الرحمن ضحك اوى
وقاللها ماما زمانها حايشة العيال احسن يبجوا يغلسوا علينا
فاطمة بشهقة هو انت قلتلها
عبد الرحمن قلتلها امتى يامجنونة انتى مانا متلقح اهو من ساعتها
فاطمة اومال بتقول كده ليه
عبد الرحمن بمرح اصل امى طول عمرها لبيبة وليها نظرة كده فى الامور فهى تلاقيها فهمت لوحدها وتلاقيها بتفكر تبعتلنا الفطير والقشطة
فاطمة وشها احمر وقالت طب اوعى ياللا وقوم عشان نتطمن عليهم
عبد الرحمن بعند مش هوعى ومش هقوم وماحدش خارج من هنا النهاردة
فاطمة طب هو انت ماجوعتش
عبد الرحمن انتى جعانة
فتطمة بسرعة ااه طبعا جعانة احنا حتى مافطرناش
عبد الرحمن خلاص هطلبلنا اكل
فاطمة بغيظ ياعبد الرحمن مايصحش سيبنا نروح نبص عليهم ونتطمن ان كله تمام
عبد الرحمن مسك التليفون واتصل على فتحية اللى زى ماتكون كانت مستنية فردت بلهفة وقالت ها ياحبيبى طمننى
عبد الرحمن ضحك اوى وهو بيبص لفاطمة وقال لفتحية عاوزة تطمنى على ايه بالظبط ياتوحة
فتحية بحرج عليكم يابنى انتو كويسين اصل العيال كانوا عاوزين ييجوا يصحوكوا من بدرى وانا حوشتهم
عبد الرحمن بخبث ااه يا ماما خليكى حايشاهم
فتحية بسعادة والنبى صحيح طمننى ياضنايا
عبد الرحمن بضحك هطمنك حاضر انا هاخد بطة ونطلع اسكندرية يومين ااكلها هناك فطير وقشطة وعسل بدل ما انتى تتعبى نفسك وتكلفى روحك
فتحية سمعت كده قعدت تزغرد وفاطمة بقت سامعة الزغاريد عبد الرحمن اللى قال لامه ماتقوليش قدام العيال عشان مايزعلوش احنا هنمشى من هنا كمان ساعتين وهنبات ليلتين ان شاء الله وهرجع عشان المحل والمعمل
فتحية روحوا ياحبيبى وانبسطوا وترجعوا بالف سلامة
عبد الرحمن خدوا بالكم من نفسكم
بعد ماقفل الخط ساب التليفون واتعدل اخد فاطمة فى وقاللها مش قلتلك ان امى لبيبة
فاطمة بكسوف بس بقى ينفع اللى انت قلتهولها ده واللى عملتوه ده
عبد الرحمن ماحدش له عندنا حاجة واتعدليلى كده عشان ماما موصيانى على حاجة اديهالك
فاطمة بضحك لا ياخويا هبقى اخودها منها على طول من غير مراسيل
عبد الرحمن بمرح تلاتة بالله لا يمكن دى امانة ومن امنك لم ټخونه
عبد الرحمن وفاطمة قضوا يومين فى اسكندرية بعمرهم كله كانوا فى منتهى السعادة
وكان الولاد كل مايسئلوا عنهم كانت فتحية تقوللهم وراهم مشوار مهم سافروا له وهيرجعوا على طول
وخلص اليومين ورجعوا وفتحية برضة فضلت مصممة تخلى البنات معاها فرجعوا على شقتهم عشان يناموا لان كان تانى يوم هيبتدوا ينزلوا شغلهم من تانى
عبد الرحمن بص لفاطمة وقاللها وهى فى تصدقى انى مش متخيل ازاى هنزل المحل واسيبك
فاطمة زى ماكنت بتنزل قبل كده
عبد الرحمن تؤ هناك فرق
فاطمة وايه بقى الفرق ده
عبد الرحمن الاول كنت بنزل وانا سايب فاطمة بنت عمى ومراتى صوريا
فاطمة بابتسامة طب ودلوقتى
عبد الرحمن وهو ساند راسه على راسها دلوقتى هنزل وانا سايب فاطمة اللى ربعت جوة قلبى وملته بهجة وحب وعوضته عن حرمان كتير اوى
فاطمة بمرح وانت بقى حبيتنى مرة واحدة كده هون
عبد الرحمن بضحك ااه طبيت مرة واحدة كدهون
فاطمة بابتسامة طب ما انا قدامك طول عمرى
عبد الرحمن بتفكير بس يمكن عشان طول عمرى عارف انك مش بتاعتى كنت عارف انك مشغولة بغيرى فماكانش ينفع ابدا انى ابصلك بشكل تانى وعند النقطة دى بص لفاطمة بنوع من الغيرة وقاللها لكن دلوقتى انتى بتاعتى انا انا وبس
فاطمة وانت عرفت ازاى وامتى بقى انك بتحبنى
عبد الرحمن بص للسقف وقاللها مش عارف يافاطمة بس فى حاجات حصلت خلتنى افكر انى يمكن اكون من فترة من ساعة ماعرفت انك رجعتى مصر وعرفت اللى حصل معاكى قلبى اتخطف ولقيتنى على طول بفكر فى كل الحلول اللى تخليكى تقفى على رجلك وماتحسيش ابدا انك انكسرتى او ضعفتى رغم انى اتفاجئت بعد كده انى فكرت فى كل الحلول الا حل واحد
فاطمة باستغراب انهى حل ده
عبد الرحمن انى اصالحك على محمد اعتبرت ان انفصالك عنه ده حل بديهى مش محتاج اننا نفكر فى غيره
بس كل يوم كان جوايا احساس بيكبر انك تخصينى يمكن ماكنتش فاهم مدى الخصوصية دى او معناها بس كنتى تبعى كنتى فى حمايتى
لما سمعت الكلام اللى محمد قاله لناصر وقت اما كلمته شروق
بالى انك لو سمعتى الكلام ده هتنهارى وحاولت افكر بسرعة عشان ادور على حل لحد ما ربنا هدانى للى عملته ساعتها رغم ان مافيش حلول تانية جت على بالى اصلا
تعرفى لما نزلت اشتريتلك الفستان اللى حضرتى بيه كتب كتابنا دورت كتير لحد ماجبتهولك كانت كل ماعزة تشاورلى على فستان كنت بتخيلك فيه وفى كل فستان بشوفه وماعجبنيش اى واحد فيهم لحد مافى الاخر اتخيلتك فى ده وانتى بتضحكى ومبسوطة فجبته فورا
كنت مبسوط وانا بحضر لفرحنا ماعرفش ليه كنت زى ما اكون بتجوز بجد بس كنت حاسس انى بعمل حاجة كويسة عشانك و ده فى حد ذاته كان مدينى احساس حلو من جوايا
بس ممكن اقوللك ان نظرتى ليكى ابتدت تاخد مجرى تانى معالمه واضحة فعلا من ساعة ماكنا فى العريش
فاطمة ازاى بقى
فاطمة بابتسامة الا فاكرة كنت صغيرة وماعرفش مين اللى طلع عليا الاسم ده بس كنت ببقى مبسوطة لما بسمعه
عبد الرحمن كانوا مسميينك سندريلا عشان شعرك قبل ماتتحجبى كنتى دايما بتسرحيه زى سعاد حسنى ولما شفتك
فاطمة خبطته فى كتفه وقالت و مش عيب تتفرج على واحدة ست
فاطمة بغيظ وعشان كده كنت تقعد ترغى معايا لحد اما انام والباب بتاعك مفتوح
عبد الرحمن فى الاول ماكنتش ببقى قاصد الصراحة بس بعد كده ااه
فاطمة بابتسامة بس كان بيبقى احلى رغى
عبد الرحمن لا طبعا فى رغى احلى
فاطمة ازاى بقى
عبد الرحمن لما نرغى وانتى فى وشوية شوية لقتنى ادمنت حاجات كتير معاكى هزارنا ضحكنا لعبنا
بعد ما رجعنا من العريش كان بييجى عليا اوقات كتير بعد ماتنامى واقعد افتكر اول يوم
فى العريش لما روحنا جبنا فطار مع بعض فاكرة
فاطمة بضحك الا فاكرة
عبد الرحمن يومها لما كنت باخد منك السندوتش بتاعك اخد منه قطمة وارجعهولك رفع وشها خلاها تبصله وقاللها طب وياترى بقى انتى حبتينى كده زى ما انا حبيتك
فاطمة دست نفسها فى و قالت يوم ماعرضت عليا فكرة الجواز كنت هتجنن واقول ازاى اتجوز اخويا
عبد الرحمن بسخرية اخوكى فى عينك
فاطمة بضحكة خفيفة كنت خاېفة و مړعوپة ومش مستوعبة وبقيت حاسة انى جوة قصة مش بتاعتى بس بصراحة كنت حابة قربنا مع بعض وافتكرت ايام ماكنا صغيرين اننا كنا برضة كده كنا بنفهم بعض بسرعة وكنا بنخاف على بعض اوى وبنزعل على زعل بعض اوى يمكن لما اتجوزت وسافرت العلاقة شبه انقطعت عشان عشان
عبد الرحمن بتريقة مالك بتقطعى زى العربية الخربانة كده ليه اقوللك انا عشان ايه
فاطمة بحذر قول
عبد الرحمن بتنهبدة عشان الكونت محمد كان بيغير عليكى منى مش كده
فاطمة اه
عبد الرحمن ضحك وقال انا مش فاهم الواد ده كان دايما حاطط نقره من نقرى ليه
فاطمة بضحك عشان كان بيشوفنا كتير واحنا واقفين نسوس ونضحك مع بعض وكان ييجى يسألنى كنا بنقول ايه اقول له مش فاكرة
عبد الرحمن بمرح طب ما انتى برضة كيادة
فاطمة بضحك يعنى الحق عليا انى كنت كاتمة اسرارك وماكنتش بفتن له على اللى كنا بنقوله
عبد الرحمن بخبث وهو احنا كنا بنقول ايه صحيح
فاطمة بغيظ اما كنت بقعد احكيلك على المعجبات بتوعك ياخويا فلانة بتحب شكلك وفلانة بټموت فى شعرك ايه نسيت
عبد الرحمن بضحك الله طب وانا مالى يالمبى هو انا كنت بعبر حد فيهم
فاطمة ماهو كان فاكر بقى انك مابتعبرش حد عشان عينك منى حتى لما قعدت كتير على ما اتجوزت كان كل شوية يقوللى شفتى اهو عايش على ذكراكى عشان تصدقينى حتى اما اتجوزت قاللى ماهو اكيد مش هيفضل طول عمره مترهبن عشانك
عبد الرحمن بتركيز وهو كان فاكر ان لو كلامه ده حقيقى كنت فعلا هفضل على ذكراكى
فاطمة بزعل اومال تروح تنجوز وتنسانى ياعبده
عبد الرحمن بصلها جامد وبعدين الاتنين قعدوا يضحكوا وبعدين
قاللها المهم كملى بعد مارجعنا بقى خدنا على بعض اوى وبقينا اصحاب اوى حصل ايه
فاطمة بابتسامة انت جت عليك فترة كنت بتعمل حاجات كده كانت بتخلينى اقول وبعدين وبعدهالك ياعبده ياترى اخرتها معاك ايه باعبده وكنت ببقى خاېفة امشى ورا قلبى ليتكسر ستين حتة بعد كده
لحد لحد اول يوم العيد وانت عارف طبعا انت عملت ايه خلتنى حاسة انى طايرة فوق السحاب رغم انى برضة كنت خاېفة بس يومها سعادتى كانت غالبة خوفى
عبد الرحمن يعنى حبيتينى زى ماحبيتك
فاطمة لدرجة انى حاسة انها اول مرة فى حياتى احب واتحب
عبد الرحمن وانا كمان يافاطمة رغم انى مش هقدر انكر انى حبيت شروق حب فوق الوصف لكن حبك انتى حاجة تانية حبك له طعم تانى بحبك وانا واثق فى روحى وفيكى انتى فاهمانى
فاطمة هزت راسها بالموافقة ولسه هتتكلم سمعوا آذان الفجر قاموا اتحضروا للصلاة وصلوا وناموا وهم بيستعدوا ليوم جديد مليان شغل وشقى
فى الفترة دى كانت شروق اخبارها اختفت تماما من ساعة ما ناصر وصلها بيتها وماحدش اهتم ان كانت سافرت فعلا واللا لا
عدى عليهم حوالى شهرين والحال على دا الحال وعزة وناصر عرفوا باللى كان من غير كلام الكل لاحظ نظراتهم وهمساتهم لما يفكروا ان ماحدش شايفهم
لحد ماجه يوم كانت فاطمة فى المعمل خلصت شغلها وطالعة على شقتها فجأة داخت وهى لسه هتبتدى تطلع السلم ووقعت مغمى عليها
وحيد كان قريب من باب المعمل وشافها خرج بسرعة وحاول يفوقها ولما ماعرفش خرج نده بسرعة على عبد الرحمن من المحل
عبد الرحمن جه جرى وهو مخضوض ومافكرش دقيقة واحدة مد ايده بسرعة شالها وطلع على شقة فتحية دخل بسرعة حطها على الكنبة وهو بينده على فتحية
الكل جه مخضوض والبنات قلقوا جدا على مامتهم فتحية جريت جابت بصلة بسرعة وشممتها لفاطمة اللى فاقت وهى بتتلفت حواليها وقالت بخفوت فى ايه
عبد الرحمن وهو مخضوض فى ايه انتى ايه اللى وقعك وخلاكى اغمى عليكى انتى ماكلتيش واللا ايه
فاطمة وهى ماسكة راسها ما احنا فطرانين سوا ياعبد الرحمن
عبد الرحمن اومال ايه تعبتى روحك بزيادة واللا فى حاجة تعباكى ومخبية اوعى تكونى مخبية عنى حاجة يافاطمة
فاطمة هخبى ايه بس ياعبده ماتكبرش الحكاية هو بس انا بقالى كام يوم مش مظبوطة الظاهر واخدة برد
فتحية بفرحة لا تكونى حامل يافاطمة
فاطمة بصت لعبد الرحمن لقته باصصلها وهو جامد ومافيش اى تعبير على وشه فجأة حست ان قلبها هيقف بس ثوانى ولقته قال طب قومى اوديكى للدكتور
فاطمة بلجلجة مش لازم مش مستاهلة
فاطمة قامت معاه من سكات لقته طلعلها من دولابها عباية
فاطمة مسكت ايده فى النص وسألته بقلق هو انا لو طلعت حامل بصحيح يا عبده تزعل ما انتش عاوزنا نجيب عيال
عبد الرحمن بدهشة ايه الهبل اللى انتى بتقوليه ده
فاطمة وهى باصه فى عيونه اصلى لاحظت انك اتاخدت لما ماما قالت انى ممكن اكون حامل
عبد الرحمن بتنهيدة لازم تعرفى انى هبقى اسعد راجل فى الدنيا دى كلها يوم ما اعرف انى هيبقى لى عيل منك يا فاطمة بس انا خۏفت نفرح وبعد كده يطلع لاقدر الله حاجة تانية تقومى انتى تزعلى وانا مش عاوزك تزعلى
فاطمة بتمنى بجد ياعبده
عبد الرحمن بجد ياقلب عبده اللى كان هيقف من الخضة عليكى وياللا بقى خلينى البسك عشان عاوز اتطمن عليكى
فاطمة وعبد الرحمن راحوا للدكتور اللى اكدلهم
عبد الرحمن لما خرجوا من عند الدكتور صمم انه يوديها فورا لدكتورة نسا وابتدت تتابع من وقتها وكتبتلها على الحاجات اللى المفروض تاخدها وتعملها
الفرحة ماكانتش سايعة فتحية والبنات ان هيبقى عندهم بيبى صغير وكلهم اتفاجئوا ان عبد الرحمن راح اشترى لحمة وخلى فتحية تسويها وتعمل فتة ووزعها على الغلابة وقاللها عشان ربنا يباركلى فى فاطمة واللى فى بطنها
والحتة معظمها عرفوا الخبر و كلهم باركوا لعبد الرحمن
وفاطمة اللى عبد الرحمن منعها من نزول المعمل تماما وقاللها ان هو هيصرف الشغل بدالها عشان ماتطلعش وتنزل السلم كتير على ما الحمل يستقر وكان شايلها من فوق الارض شيل و ده طمنها فعلا أنه مبسوط بجد بحملها
كانت الدراسة خلاص ابتدت والولاد منتظمين فى مدرستهم وفاطمة كانت متابعة مذاكرة الولاد وخصوصا قمر اللى كانت معتمدة اعتماد كلى على فاطمة عشان كانت لسه صغيرة
ومرت الايام لحد مافاطمة بقت حامل فى الشهر السادس كانت قاعدة مع فتحية بيحضروا الغدا وفى انتظار الولاد انهم يرجعوا من المدرسة لكن معادهم عدا ومارجعوش
فاطمة ابتدت تقلق كلمت عبد الرحمن وقالت له ان الولاد لسه مارجعوش وان تليفون المشرفة بتاعة الباص مقفول عبد الرحمن هو كمان حاول يكلم مشرفة الباص تليفونها برضة كان مقفول ومابقاش عارف يوصللها فقرر انه يروح المدرسة
عبد الرحمن ركب عربيته ومشى عشان يروح المدرسة وهو فى الطريق شاف باص المدرسة بتاع ولاده واقف على الناحية التانية من الطريق وفى لمة كبيرة حواليه ركن عربيته ونزل جرى يشوف ايه اللى حصل لقى مشرفة الباص واقعة متعورة هى والسواق وعمالة ټعيط باڼهيار وعرف ان فى اتنين وقفوا الباص تلت بنات
عبد الرحمن قلبه وقع فى رجله اول ماسمع اللى حصل عينه بسرعة كانت بتدور فى الاتوبيس على بناته مالاقهمش سأل بنت من البنات اللى موجودين وهو صوته طالع منه بالعافية مين البنات اللى اتخطفوا
البنت وهى بټعيط بسمة ونسمة وقمر
عبد الرحمن قعد مكانه مانطقش رجله ماكانتش شايلاه المشرفة كانت بصاله وهى عمالة ټعيط وتقول له والله حاولت احميهم انا و السواق ضړبونا وبهدلونا زى ما انت شايف
عبد الرحمن بصوت مخڼوق اشمعنى هم اللى خدوهم اشمعنى بناتى بالذات
المشرفة دول خدوهم بالعينية وكان معاهم صورهم وكانوا بيسألوهم عن اسمهم قبل ما ياخدوهم
عبد الرحمن باستغراب شديد كانوا بيسألوهم بيقولوا لهم ايه
المشرفة سأل بسمة ونسمة وقاللهم انتو ولاد فاطمة لما قالوا له ااه اخدهم وبعدين بص لقمر وقاللها وانتى بنت عبد الرحمن فقالت له ايوه فاخدها هى كمان
عبد الرحمن انتو مش بتقولوا انهم كانوا اتنين
المشرقة بعياط التانى كان واقف معاه طبنجة مرفعنا بيها ولما حاولنا ندافع عن البنات ضربنا بيها فى دماغنا
شوية والبوليس جه وابتدت التحقيقات وطبعا عبد الرحمن راح معاهم بعد ماسمحوا للباص يمشى عشان يروحوا باقى الولاد لاهاليهم
طول الوقت كانت فاطمة عمالة تتصل بعبد الرحمن وعبد الرحمن بيكنسل عليها مش عارف لو رد عليها يقول لها ايه و دماغه كانت رايحة فى سكة واحدة و بس شروق
البارت
القصل 131415
سبحان الله وبحمده سبحان الله العظيم
13
الفصل الثالث عشر
فاطمة فى البيت كانت هتتجنن الوقت بيجرى والبنات ماوصلوش وعبد الرحمن مش بيرد على تليفونه كل ماتحاول تتصل بيه بيقفل عليها
فتحية كمان كانت عمالة بتهديها رغم ان القلق كان واكلها من جواها ولكن كانت عمالة تقوللها يابنتى استهدى بالله تلاقى الشبكة وحشة واللا حاجة وهتلاقيهم كلهم داخلين علينا دلوقتى بخير وسلامة
فاطمة وهى واقفة فى بلكونة فتحية وراسها عمالة تبص يمين وشمال لا يا ماما انا قلبى من الصبح بيقوللى ان فى حاجة من الصبح وانا مش متطمنة علبهم حتى بسمة ماكانتش عاوزة تروح النهاردة وانا اللى غصبت عليها تروح مع اخواتها عشان الامتحانات قربت ياريتنى ماكنت نزلتهم اصلا
فتحية يابنتى اللى بتعمليه ده غلط عليكى وعلى اللى فى بطنك استهدى بالله شوية
فاطمة ابتدت ټنهار وټعيط بصوت عالى وقالت ولادى يا ماما ولادى مش هستحمل لو حصل لواحدة فيهم حاجة ھموت من الړعب عليهم ھموت
فاطمة مسكت التليفون بتحاول تكلم عبد الرحمن تانى وبرضة قفل عليها راحت مكلمة ناصر ووقتها كانت القشة اللى قسمت ضهر البعير بالنسبة لها لان ناصر كمان قفل عليها التليفون
فتحية لقت فاطمة فجأة سكتت وقعدت على الارض مكانها وعينها ثابتة فى اتجاه واحد مابتتحركش رغم دموعها اللى مغرقة وشها وماوقفتش لحظة
فتحية راحت عليها بقلق وقالت لها مالك يا بت فاطمة انتى عملتى كده ليه
فاطمة اكنها بتكلم روحها ناصر كمان بيكنسل عليا يبقى ولادى حصللهم حاجة ولادى راحوا منى
فتحية بقت هتتجنن ومش عارفة تعمل ايه فقالت طب انا هتصل على عزة واشوف ايه الحكاية
فاطمة وهى لسه على جمودها افتحى الاسبيكر لو ردت عليكى
فتحية اتصلت على عزة وفعلا فتحت الاسبيكر وعزة ردت وكان واضح جدا على صوتها انها بټعيط باڼهيار ففتحية
قالتلها بلهفة قوليلى ايه اللى حصل واياكى تخبى عليا حاجة
عزة باڼهيار بنات عبد الرحمن وفاطمة اتخطفوا يا ماما
فتحية بزعيق يعنى ايه اتخطفوا واتخطفوا منين فهمينى اخوكى وجوزك مابيردوش علينا واحنا مش فاهمين حاجة
عزة باڼهيار ولا انا فاهمة حاجة كل اللى عرفته ان عبده كلم ناصر وطلب منه يروحله على قسم مصر القديمة بسرعة عشان البنات اتخطفوا من قلب اتوبيس المدرسة
فجأة فاطمة قامت من مكانها وجريت على شقتها لبست عباية خروج وحطت طرحة على راسها ونزلت
فتحية كانت وراها بتسألها رايحة فين يابنتى
فاطمة راحة اشوف ولادى حصللهم ايه
فتحية يابنتى ماهو جوزك هناك
فاطمة باڼهيار جوزى اللى مخبى عليا لحد دلوقتى وما قالليش اصلا انا نازلة اشوف ولادى مش هفضل متكتفة مكانى وانا ما اعرفشى عنهم اى حاجة بالشكل ده مش هقدر
فاطمة نزلت وندهت على وحيد اخدته معاها وركبوا تاكسى وراحوا على القسم دخلوا وهى تايهة عمالة تبص يمين وشمال لحد ما لمحت مكتب مفتوح وعبد الرحمن قاعد وهو ساند ايديه على ركبه وحاطط راسه وسطيهم وناصر بيتكلم مع ظابط المباحث فاطمة وقفت على الباب وعينيها زايغة مابين جوزها واخوها وقالت بصوت طالع منها بالعافية بناتى فين يا عبد الرحمن
عبد الرحمن انتبه على صوتها قام منفوض من مكانه وجرى على فاطمة خدها فى وهى مابتقولش غير كلمة واحدة بس وعمالة تردد فيها اكنها تايهة عن الدنيا اللى حواليها بناتى
ظابط المباحث سأل مين دى
ناصر بحزن شديد جدا على اخته دى ام البنات اللى اتخطفوا يافندم واختى
ظابط المباحث بمواساة ماتقلقيش ياستى احنا هنعمل كل اللى فى امكاننا عشان نرجعهملك من تانى
فاطمة التفتت لظابط المباحث وقالت بناتى
الظابط كرر نفس الكلمة ماتقلقيش ياستى
رجعت بصت لعبد الرحمن اللى عيونه مليانة دموع على قهر على غل وغيظ ورجعت قالت بناتى يا عبد الرحمن بناتى
عبد
واخدها وقعدها جنبه وهو قلقان من شكلها وهدوءها المقلق اللى بيدل على توهانها الشديد
الظابط بص لعبد الرحمن وقال له يعنى انت حاليا ما بتتهمش غير
